خودم را در تو جمع کردم

    عشق به وجود آمد

       تو را از خودم کم میکنم

                 چیزی نمی ماند

 

 

                   

 

 

  «آفتابگردان»

خورشید

 به آسمانت نناز

 وقتی نبودی

 آبرویش ریخت

آنقدر گریست که چشمان زمین خیس شد

وتو در دستانش به بار نشستی